Aktualności

Łemkowskie Jeruzalem na papierze – po – słowie
w 110 rocznicę urodzin Bohdana Ihora Antonycza
4.09. – 12.10.19
wernisaż: 27.09., godz. 18:00
miejsce: Galeria Ring (Rynek 12)
 
 

Projekt pn. „Łemkowskie Jeruzalem” jest niezależną inicjatywą artystyczną cyklicznie realizowaną przez Zjednoczenie Łemków. Motywem przewodnim tegorocznej edycji projektu jest twórczość Bohdana Ihora Antonycza – ukraińskiego poety i prozaika pochodzącego z Łemkowszczyzny. W jego twórczości dominują motywy relacji człowieka i przyrody, zasłynął jako twórca folklorystycznych metamorfoz i poetyckich mitów. Artysta również żywo reagował na wydarzenia społeczne, a w jego utworach odnajdujemy bogaty zbiór nieco surrealistycznych obrazów-symboli kapitalistycznego miasta.

Autorzy prac prezentowanych na wystawie:

Mychajło Barabash, Tereza Barabash,  Natalia Hładyk, Oleksij Khoroshko, Grzegorz Kozera, Robert Kuśmirowski, Krzysztof Maniak, Jarosław Modzelewski, Agula Swoboda, Mateusz Szczypiński,  Grzegorz Sztwiertnia, Joanna Zemanek.

Wybrane prace:

Posłowie to krótki lub dłuższy komentarz, jaki umieszcza się na końcu dzieła literackiego; poseł to osoba wysłana dokądś w określonym celu z oficjalną misją. Tak więc, zawarte w tytule wystawy znaczenia, będą łączyć Bohdana-Ihora Antonycza z posłannictwem i misją jego krótkiego życia – jako piewcę i emisariusza zarówno świata łemkowskiego folkloru, jak i awangardowych środowisk literackich i artystycznych Krakowa i Lwowa okresu międzywojnia. Jak pisze w przedmowie do wyboru poezji Antonycza jej tłumacz Adam Pomorski: „(…) O ile literackie parantele polskie to w jego poezji raczej podobieństwa typologiczne (czy mowa o skamandryckim witalizmie, czy o Drugiej Awangardzie

i katastrofistach), o tyle głęboka wydaje się u Antonycza w kręgu jego przyjaźni malarskich inspiracja sztuki nowoczesnej, a w tym także krakowskich formistów, kapistów z kręgu Pankiewicza i lwowskich awangardystów w rodzaju Henryka Strenga (Marka Włodarskiego)”. Tak więc, korzystając ze skromnego i popularnego materiału, jakim jest papier – zarówno jako prosty i powszechnie dostępny materiał plastyczny, jak i najprostszy środek przechowywania słów – prezentujemy obrazy, rysunki i obiekty korespondujące z wątkami poruszanymi przez Poetę. Prostota, oszczędność, trafność nazywania i uobecnianie wspólnego doświadczenia charakteryzują prace wybrane na wystawę. Zapraszamy zatem widzów na wspólny spacer po antonyczowskiej poetyce.

 

Lemki-plakat_resize

 
 
********
 
 
Janusz Gałuszka 
Kobiety i mężczyźni przed wojną
kurator: Zbigniew Libera
16.08. –29.09.
wernisaż: 5.09., godz. 18:00
miejsce: Galeria Sztuki (pl. Katedralny 1)
 

Z punktu widzenia znawcy i historyka sztuki Gałuszka to artysta postmodernistyczny, w którego twórczości dostrzegalne są wpływy malarstwa francuskiego: Pierre’a Bonnarda, Henri’ego Matisse’a, fowistów i art deco. Jednak laik oglądający wystawę Kobiety i mężczyźni przed wojną powiedziałby zapewne, że jest to rodzaj malarstwa historycznego, nie tyle w sensie prezentowania scen historycznych, ile z powodu niemal namacalnego związku z pamięcią. Nie tą patetyczną, narodową, ale tą najbardziej osobistą, gdzie historia jest jedynie tłem dla wspomnień.

Dobór wywoływanych z pamięci obrazów-wspomnień również dokonuje się wg osobistego klucza. Znajdujemy tu sceny z Czterech pancernych i psa, ze Stawki większej niż życie, ale też z zupełnie innych bajek: Jaja węża Bergmana, zwyczajnej sytuacji zapamiętanej przez wrażliwego obserwatora dorastającego w Polsce lat 80-tych, czy wreszcie z dawno temu przyśnionego snu…

Gałuszka tworzy malarstwo nieco oniryczne, oparte na kolorze i rozmytej formie. Oglądamy obrazy tak jak pamiętamy sny: jakby zasnute mgłą, niemal pozbawione detali, fragmenty niepamiętanej rankiem narracji, pospiesznie rzucone na płótno plamy koloru niczym szkice malarskie do jakiegoś większego dzieła. Jak trafnie ujął to Wojciech Albański, świat na obrazach Gałuszki jest piękny tak jak świat w Kronice wypadków miłosnych Wajdy, bo oglądamy go „w świetle wspomnienia”.

Warto jednak pamiętać, że ów pośpiech i fragmentaryczność obrazowania to tylko pozory, element kreacji artystycznej autora, jego całkowicie świadomy wybór. Malarstwo Gałuszki prezentuje najwyższy poziom warsztatowego wtajemniczenia. Zwodząc (i uwodząc) odbiorcę pozornym niedbalstwem, pośpiechem i łatwością obrazowania, artysta opiera swoje prace na wyrafinowanej kolorystyce i dogłębnie przemyślanej kompozycji.

Relacja fotograficzna z wernisażu:

Wybrane prace:

Janusz Piotr Gałuszka – ur. 1971. W 1999 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu pod kierunkiem Józefa Hałasa. Ma na swoim koncie kilkanaście wystaw w kraju i za granicą. Współpracuje także z prestiżową Saatchi Gallery w Londynie. Pochodzi z Sichowa na Dolnym Śląsku; obecnie mieszka i pracuje w Warszawie. Wg jego własnych słów w swojej twórczości zajmuje się głównie badaniem natury przekazu oraz pytaniem, czy sztuka jest sama dla siebie. W swoich obrazach pragnie opisywać piękno i tragizm życia. W sztuce najbardziej interesują go emocje i to one są siłą sprawczą jego twórczości.

PlakatA3-gut-01